- قصيده بعنوان...... الواد هيكى
- الواد هيكى
- بتاع الجامعه
- صاحب ميكى
- الروشه اللامعه
- وكانوا ماشين
- علطول ف الجامعه
- زى أخينا
- السيد لامعه
- كدب وغش
- والناس سامعه
- هيكى يهز
- فى ديله ويقول
- أنا أصلى
- أنا مش معقول
- ميكى حبيبتى
- أنا بهواكِ
- سقطت سنين
- ب أستناكِ
- كنتِ فى أوله
- بقيتى فى رابعه
- وأنامن رابعه
- تملى معاكِ
- ميكى تقول
- وأنا بهواك
- عمرى ياهيكى
- فى يوم ما أنساك
- وسط الجامعه
- هكون وياك
- روحت فى داهيا
- هأستناك
- دا أنت غضنفر
- روحى وقلبى
- وماليش عيشه
- الا معاك
- وف سنه رابعه
- هيكى وميكى
- صاحبوا السيد
- ماندو سوابق
- ماندو سبرسي
- كوميدي وعايق
- علطول كده
- دايما مش فايق
- تحت البنش
- فى وسط الجامعه
- يضرب كله
- ومزاجه رايق
- ميكى كانت
- معجبه بيه
- بكلامها المعسول
- تغريه
- وجمالها قربها اليه
- وهيكى النار
- قادت فيه
- مسك السيد
- ماندو العايق
- كسر كرسي
- البنش عليه
- مات السيد
- ماندو وراح
- وميكى قعدت
- تبكى عليه
- وهيكى راح
- فى حديد بعديه
- وأدى أخرت
- كل مشاغب
- واللى أبوه
- مش يسأل فيه
- تلقاه زى
- كلاب السكه
- كل الناس
- بتلطش فيه
- أما البنت
- الميكى الناصحه
- طول عمرها
- شاطره ومكافحه
- كانت تلاغى
- فى المساطيل
- وتمثل إنها
- مش نافعه
- بعد مانجحت
- وبتقدير
- بتحضر دكتوره
- فى الجامعه....
- أن كيدهن عظيم
- هههههههههههههههههههه
- كلمات الشاعر محمد ثروت عبدالحفيظ
الثلاثاء، 8 أغسطس 2017
. الواد هيكى /// بقلم محمد ثروت عبدالحفيظ
الاشتراك في:
تعليقات الرسالة (Atom)
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق